Graag delen we in dit magazine een prachtig artikel dat eerder vandaag verscheen op Marketingfacts geschreven door Edwin Vlems (@evlems). 

“Wat kost dat dan, als je daar een dagje zit?” “Niets.” “Hoezo? Betaal je voor de wifi dan?” “Nee, wifi is gratis.” “Dan word je getild met de koffie zeker?” “Nee, is ook voor niks. Zelfs een uitgebreide lunch zit erbij.” “Wat? Hoe verdienen ze dan hun geld? Voor niets gaat toch alleen de zon op?” Dit soort gesprekken heb ik al meerdere keren gevoerd sinds ik als ‘ondernemer’ (parttime) besloot om eens een dagje Seats2Meet te doen; het concept is blijkbaar erg wennen. Toen ik via Twitter aankondigde dat ik dit blog ging schrijven, vroeg iemand al meteen om mij het idee achter Seats2Meet eens uit te leggen. Dus laat ik daar eens mee beginnen.

May The Mesh be with you

Heb je nog een paar bureautjes over? Dan kun je al een Seats2Meet-locatie worden. Zorg dat ‘de ZZP’er’ kan werken en je bent spekkoper. Nou ja, koper: het hele concept draait eigenlijk niet om euro’s, maar om ‘sociaal kapitaal’. Het idee draait om een groeiende groep zelfstandigen (“die nog wel mét je willen werken, maar niet meer vóór je”) die volgens de filosofie van Seats2Meet “tegelijkertijd steeds meer in verschillende samenstelling werken.” Dit ‘totaal van deze clusters van waardenetwerken” noemen ze bij Seats2Meet “The Mesh“. Ja klopt, klinkt futuristisch: “May The Mesh be with you“.

Want wat is het centrale idee van Seats2Meet? Faciliteer The Mesh in hun online en offline ontmoetingen (via de ‘Serendipity Machine‘) en je bouwt een enorme klantmagneet (‘inbound marketing‘ inderdaad). Uiteindelijk moet er natuurlijk wel geld verdiend worden en dat doen ze dan met het verhuren van vergaderruimtes op een deel van de locaties. Alhoewel dat ook op een originele manier gedaan wordt: als je een ruimte reserveert bij Seats2Meet, huur je geen vergaderzaal, maar een aantal ‘seats‘ (zitplaatsen), en je kunt ook gewoon tot 24 uur vooraf annuleren zonder problemen. Bijvoorbeeld.

Maar wat moet je als zelfstandige dan doen, als je bij Seats2Meet alles gratis krijgt? Nou, dat valt eigenlijk wel mee, zo begreep ik van de beheerder van Seats2Meet Strijp-S in Eindhoven: ze verwachten van de ZZP’ers geen financieel kapitaal, maar sociaal kapitaal: “Wij gaan uit van geven zonder iets terug te verwachten, maar de ervaring leert dat mensen daardoor ook de behoefte krijgen om te gaan geven.” En dat klopt ook; ik heb het zelf ervaren, dat principe van ‘wederkerigheid‘.

Bron afbeelding: Google+

En daarom schrijf ik dit blog. Wat ik me dan wel afvraag: ik krijg dan misschien niet betaald voor het schrijven, maar ik bouw er wel sociaal kapitaal mee op. Of geef ik het uit? Moeilijk. Ik schrijf nooit ‘betaalde’ blogs voor Marketingfacts, maar nu is het op een heel indirecte manier toch gebeurd. Als dit de toekomst is, is het wel wennen. Maar wel leuk.

Want de ‘verplichtingen’ die tegenover al dat gratis staan, vallen dus best wel mee: deel op social media dat je aanwezig bent en beantwoordt alle vragen over je vakgebied. Hoe ze weten wat je vakgebied is? Dat moet je online invullen. Maar ik voelde dus dat het werkte: ik begon me schuldig te voelen over al dat ‘geven’ door Seats2Meet (vooral die heerlijke lunch), en dus besloot ik dit blog te schrijven. Enerzijds uit respect, maar anderzijds inderdaad uit schuldgevoel. En dat laatste is, in tegenstelling tot wat veel mensen denken, best normaal.

Een Mesh vol vertrouwen

“Och Edwin, het is een kwestie van tijd voordat de verkeerde mensen hier misbruik van gaan maken”, zo vertelde een collega mij. Ik kan het hem niet kwalijk nemen, dit wantrouwen, ik zie het overal. En dat terwijl het in praktijk allemaal wel meevalt: volgens het boek ‘Smart Trust‘ (dat ik iedereen kan aanbevelen) is 95 procent van de mensen ‘meestal’ te vertrouwen, maar worden alle systemen op die 5 procent onbetrouwbare mensen ingericht.

Seats2Meet doet hier dus niet aan mee: ze gaan ervan uit dat de zelfstandige lunch-eter niet alleen komt halen, maar ook komt brengen. En de meeste mensen doen dat ook, merkte ik. Het leggen van contact ging zeer makkelijk, er hing een heel open sfeer. Het elkaar vragen naar kennis viel wel mee volgens mij, het ging mensen voornamelijk om de magneetwerking van de locatie. En die is enorm.

Ik vraag me ook af hoe een ‘klassiek geschoolde’ marketeer het zou doen bij een zalencentrum; hij of zij zou zich niet richten op de magneet, maar op de zalen. Adverteren en cold callen (“wij hebben zalen”), zolang tot er iemand zegt “toevallig, ik heb er net één nodig”. En dat duurt lang tegenwoordig, en kost veel geld.

Bij Seats2Meet is dergelijke marketing niet nodig: The Mesh is The Marketing. Dat zet me aan het denken. Wat zou jij doen als je morgen je marketing vanaf nul op zou mogen starten? Zou je door blijven gaan met cold callen en adverteren, net zolang tot er iemand hapt? Of bouw je met passie aan een magneet, die iedereen naar je bedrijf toe trekt, met financieel dan wel sociaal kapitaal.

Wat denk je zelf: hoe zou jouw Mesh eruit zien?

Bekijk het originele artikel hier.