Hoe zorg je dat je leven niet ‘volloopt’ met stress over onbelangrijke dingen?

Niet je ‘plaats in het systeem’ zou van belang moeten zijn, maar hetgeen jij kunt en wilt bijdragen aan een bepaald vraagstuk of een bepaalde uitdaging. Of aan de oplossing van een nijpend probleem. Dat eigen verlangen zou leidend moeten zijn. En wanneer je mentaal eenmaal zover bent om je eigen arbeidswensen inderdaad voorop te stellen, op zoek gaat naar de (digitale) plekken waar uitgerekend die vraagstukken, uitdagingen en problemen die jou interesseren een hoofdrol spelen, is het heel goed mogelijk dat je een netwerk of organisatie vindt waar jouw bijdragen hogelijk gewaardeerd worden.

Tegen die tijd is het maar helemaal de vraag of het nog van je gevraagd wordt om per auto elke dag of meerdere keren per week naar punt X te rijden. Voortaan ‘ben’ je waar jouw netwerk of organisatie jouw bijdragen graag op maat krijgt aangeleverd: hopelijk niet in een lelijk gebouw op een vreemde achterafplek op een industrieterrein, maar online.

Natuurlijk is niet morgen alle noodzaak regelmatig naar een fysiek kantoor te rijden meteen opgeheven. Maar het zou prettig (en verstandig zijn) als gestimuleerd wordt dat mensen thuis of dicht bij huis gaan werken. Dat die keuze de norm wordt. Dan maak je de weg vrij om mensen die bewust een andere keuze maken (wél dagelijks per auto op en neer willen naar hun werkplek) een volkomen logische spitsheffing te laten betalen.

Hoewel het voor oudere generaties misschien lijkt dat je vrijheid inlevert wanneer je je opstelt als dienend ‘verlengstuk’ van de online economie (steeds veranderende vraag, steeds veranderende behoeften vanuit het netwerk), is het tegelijkertijd, en die kant van
de medaille zien veel jongeren, ook een bevrijding. Eigen baas zijn. Geen commando’s van een leidinggevende. Maar voortdurend in dialoog met het netwerk waarin je actief bent. Thuis. Of vlak bij huis. Niet langer met een diploma op zak, zogenaamd ‘uitgeleerd’, naar
een tientallen kilometers ver weg gelegen kantoor tuffen waar je ook nog een door anderen gedicteerde logica moet volgen (dubbel ongenoegen!), niet zelden resulterend in frustraties en conflicten. Nee, relaxed, steeds een beetje bijlerend, in je eigen omgeving, je eigen hoofd, ‘je ding’ doen.

Niet de wereld is de ideale reislocatie, maar je eigen bovenkamer.

Het boek: Hoera, het wordt ingewikkeld! lanceert op 28 Oktober bij Seats2meet Utrecht CS – 17:00 uur. Ben jij erbij?

 

MELD JE AAN