Na een week vakantie vandaag weer volle bak aan de slag met mijn onderzoeken in de platformeconomie. Hoofd weer ‘leeg’ en volle kracht vooruit. En alvast twee expedities naar Brussel en Estland in april voorbereiden. Voorlopig mijn laatste twee reizen voordat onze derde zich eind mei zal melden. 

In deze editie weer 5 stukken voorzien van mijn duiding en commentaar. Let ook goed op de vermelding van Mastodon: een Twitter alternatief die de voordelen van een centraal platform brengt zonder de nadelen van… een centraal platform. Nog heel pril, geen idee of ze het gaan redden, maar zeker interessant om van te leren.

Fijne week!

p.s. heb je deze nieuwsbrief doorgestuurd gekregen? Aanmelden kan hier. Delen wordt gewaardeerd. Fijne week!


The 50 Best Gig Economy Apps to Land Your Next Gig – Wonolo

Deze post wilde ik oorspronkelijk beginnen met de tekst “hier een lijst met 50 platformen om te laten zien dat de kluseconomie verder gaat dan alleen alleen taxi ritjes, eten bezorgen, schoonmaken en klusjes.” Maar toen ik de lijst doornam om mijn statement kracht bij te zetten kwam ik eigenlijk nauwelijks verder dan de eerder genoemde werkzaamheden. Want eigenlijk zegt het woord kluseconomie het al: klusjes. 

Ik omschreef dit eerder al een keer als “in hapklare brokjes geknipte (en vaak repeterende) werkzaamheden. Kleine afgebakende klusjes. Dit brengt een extra afhankelijkheid met zich mee, omdat je als individu dit soort werk nooit zonder platform zou kunnen doen: de opbrengsten van 1 ‘gig’ kunnen nooit op tegen de acquisitie- en organisatiekosten. Dat kan alleen door een platform die a) processen automatiseert middels software (apps) en algoritmes en b) de klusjes met een grote schaal faciliteert, waardoor kosten kunnen worden verdeeld over een heel groot aantal klusjes.”

De markt waar een platform zich op stort moeten natuurlijk ook wel businesswise interessant zijn: 

  • het betreft een regelmatig terugkerende activiteit;
  • het betreft een markt waar consumenten nu al geld aan uitgeven met een marktpotentieel van enkele tientallen miljarden;
  • het betreft een gefragmenteerde markt zonder dat er één partij een monopoliepositie inneemt;
  • het betreft een markt waar de dienstverlening of product redelijk universeel is en daardoor relatief makkelijk (internationaal) schaalbaar.

En dan is het opeens niet zo heel gek dat in deze lijst van 50 voorbeelden weinig verrassende platformen te vinden zijn. 

Wat mij wel aan het denken zette is dit fragment uit de inleiding: 

“One study by Intuit predicts that by 2020, 40% of American workers will be independent contractors. The reason? The workforce is becoming mobile as the digital age empowers workers to complete a job from anywhere. Freelancers can choose jobs or projects from anywhere in the world, and employers have access to a wider pool of workers who are qualified for specific projects.”

Naast dat dit fragment een heel rooskleurig beeld schetst van de kansen en de onafhankelijkheid van de workforce, val ik ook wel een beetje over het fragment over independent contractors. Ik denk dat het niet heel slecht zal zijn om eens na te denken of we alle soorten ‘freelancer’ jobs op één hoop moeten gooien. Omdat een ZZP (ik ben meer fan van de term Zelfstandig Professional) contract voor een paar maanden waarbij een worker wordt ingehuurd om zijn of haar specifieke expertise een heel ander verhaal is dan de Deliveroo koerier die per bestelling wordt betaald en bij protest zo wordt ingeruild voor een ander. Zolang we deze twee ‘uitersten’ op één hoop blijven gooien, wordt het lastig om de juiste duiding in de discussie aan te brengen. 

Airbnb is for everyone | Airbnb Citizen

Dit bericht begint met de aanhef: ‘Dear Boutique Hotel and Bed and Breakfast Owners’. Het is duidelijk dat Airbnb zijn landschap aan het verbreden is. En het heeft de nieuwe markten ook zeker wat te bieden: een internationaal platform met miljoenen gebruikers. 

Deze stap is niet meer dan logisch: uiteindelijk zal Airbnb een totaaloplossing worden voor iedere soort accommodatie die je je maar kunt wensen. Omdat ieder persoon afhankelijk van de context van de reis (zaken, privé, kinderen, kort, lang, etc.) op iedere reis weer andere behoeften heeft. 

Deze stap maakt Airbnb ook kwetsbaar en minder uniek. In de ‘niche’ (voor zover je van een niche kunt spreken…) waar Airbnb is begonnen waren zij uniek, maar nu komen zij in het speelveld van een aantal machtige spelers als Booking.com. Spelers met (ook) diepe zakken. En op het moment dat Airbnb zich meer losweekt van zijn ‘roots’, komt er ook daar weer ruimte voor nieuwe spelers.

Ben ik tot slot benieuwd of Airbnb haar naam eeuwig aan zal houden, aangezien het ‘air bed’ misschien nog wel symbool staat voor de vrijheid, maar verder eigenlijk niets meer te maken heeft met de uiteindelijke activiteiten van het platform.

Facebook Needs To Understand The Difference Between Fault And Responsibility

In de discussie rondom verantwoordelijkheden van platformen hebben we er sinds vorige week weer een mooie case bij: Facebook vs Cambridge Analytica. De kop van dit artikel slaat de spijker op zijn kop in deze case. Zal dit Facebook de kop kosten? Een platform blijft natuurlijk altijd kwetsbaar en als er een nieuw platform komt waarmee je via een Facebook koppeling zo je data en contactlijsten kunt overzetten, dan is die kans wel aanwezig. Alleen blijft dan wel de vraag hoe een platform te ontwerpen waar de (privacy) van de gebruiker wel centraal staat. Omdat voor het neerzetten van een succesvol social network nu eenmaal 1 centrale hub moet zijn waar iedereen bij zit. 

Een tijd geleden stuitte ik op een decentraal en open source variant van Twitter: Mastodon. Een platform waar geen Venture Capital geld in zit met nog een beperkt aantal gebruikers, maar in de opzet zeker interessant om in de gaten te houden. Hoewel het een centraal platform is, wordt er gewerkt in communities die verantwoordelijk zijn voor de governance, dit zou nepnieuws etc. kunnen tegengaan: “Mastodon comes with effective anti-abuse tools to help protect yourself from online abuse. With small, interconnected communities, it means that there are more moderators you can approach to help with a situation. This also means you can choose who sees your posts: friends, your community, or the entire fediverse.”

The "Sharing" Economy v. 2018

Interessante slide deck om eens doorheen te bladeren van platformeconoie onderzoeker Hugo Gruyader. Gewoon om een goed beeld te krijgen van wat er speelt. Voor mij sprong de onderstaande slide er uit met een overzicht in welke corporates in de automotive industry betrokken zijn bij platformen in de mobility sector. Het overzicht is verre van compleet, maar geeft wel aan dat het een druk speelveld is: 

Uber Agrees on Southeast Asian Sale to Grab – Bloomberg

“Uber Technologies Inc. has reached an agreement to sell its Southeast Asian ride-hailing business to rival Grab”. Interessant dat deze move in veel media wordt gebracht als een verlies, terwijl het bedrijf bij een verkoop steeds een aanzienlijk belang in de ‘lokale’ marktleider verwerft.

Interessant is ook de rol van investeerder Softbank in deze deal: “SoftBank Group Corp., a major backer of Grab’s and Uber’s as well as China’s Didi Chuxing, has pushed consolidation to improve the profitability of a global ride-hailing business that bleeds billions of dollars a year.” Eerder schreef ik dit stuk over de rol van deze investeerder in de ‘ride hailing’ markt. 

Contact

Inspiratie opgedaan en advies of onderzoek nodig bij vraagstukken rondom de platformeconomie?

Neem gerust contact op via een reply op deze nieuwsbrief, via mail (martijn@collaborative-economy.com) of telefoon (06-50244596).